Maar hoe verkeerd konden onze verwachtingen zijn. Na een uitgebreid ontbijt (tip: ga geen croissants eten in Delhi, ze zijn niet lekker en lijken niet op croissants!) zijn we naar Connaught Place gegaan waar onze vriend kantoor hield. Ok, we moesten even wachten en we herkenden onze vriendelijke vriend niet echt (we hadden hem immers maar 1 keer gezien en verder alleen maar no problem no problem no problem van hem gehoord!), maar na een kopje thee had hij tijd, maakte hij met onze gegevens een berekening van wat we terug zouden krijgen en wij waren het gewoon met hem eens! Toch wel een toffe peer dus, die Ashok!
Nadat we het financiele gedeelte hadden afgerond (wij konden weer winkelen!) hebben we Ashok nog een hele berg tips gegeven over leuke en niet leuke hotels en wat hij beter kon doen bij zijn volgende klanten. :) We hopen voor de volgende klanten dat hij er ook echt iets mee doet. :) En omdat wij echt zijn favoriete klanten waren en de zoon van zijn beste vriend ging trouwen, zou het echt heel erg leuk zijn als wij die avond mee gingen naar de bruiloft. Wij zijn natuurlijk niet geheel vies van een beetje onderdompelen in de cultuur en we hadden al de nodige bruiloftsoptochten voorbij zien komen en nu hadden we een kans om deel uit te gaan maken van een bruiloftsoptocht! Geweldig! Wij hadden weer een avond volgepland! Wel een beetje vreemd natuurlijk, want je zou hier toch niet verzinnen dat op jouw bruiloft, de beste vriend van je vader even 2 wildvreemde buitenlanders uitnodigt?!
Afijn, rond een uur of 7 waren we weer op kantoor bij Ashok en na een half uurtje kwamen er een paar auto's voorrijden waar wij geacht werden in te stappen. Ondertussen nog even voorgesteld aan de familie van Ashok en wij konden in de auto bij de opa en oma van de bruidegom. Nadat er na een tijdje nog wat mensen werden ingeladen, zaten wij gezellig bij opa en oma op de achterbank (Linda op schoot bij Lianne, je kunt moeilijk bij een opa van 84 op schoot gaan zitten!) en opa vond het helemaal geweldig. De hele rit door Delhi heen probeerde hij met ons te communiceren, maar dat was een beetje moeilijk. Opa spreekt alleen Hindi en wij zijn best wel meertalig, maar Hindi is niet te begrijpen. Dus het bleef beperkt tot een grote tandloze grijns, een kneepje in de wang en een klopje op de knie. Zo schattig gewoon!
Na een half uur waren we "op de plaats van bestemming". Beter gezegd, de auto's stopten, we moesten uitstappen en kregen de vraag of we bier of whiskey wilden drinken. Wij keken nog enigszins verwilderd om ons heen, want waar was het feest nu?! Aangezien het allemaal volkomen onduidelijk was, zijn we maar bier gaan drinken. De meeste mannen dronken whiskey. Uit bierglazen. Die net zo vol waren als de bierglazen. Leuk, allemaal dronken mannen. De vrouwen dronken overigens niet, maar wij zijn buitenlanders, dus wij mogen wel drinken.
Het was ons volkomen onduidelijk wat er allemaal zou gaan gebeuren. En het enige wat we te horen kregen was dat het paard er nog niet was. En nee, dat hadden we niet verkeerd begrepen. Het werd ons steeds duidelijker wat de bedoeling was, vooral toen er een dweilorkest aan kwam. Het was een bruiloftsoptocht!
Iedere (hindoestaanse) bruiloft in India duurt een paar dagen. Een van de onderdelen is de optocht waarvan wij deel uit maakten. De optocht bestaat uit een dweilorkest van het betere soort. Daar achter loopt dan een dansende menigte (de bruiloftsgasten), daar omheen lopen dan weer jongens met enorme grote lampen (je hebt natuurlijk wel wat licht nodig om je dansende menigte te kunnen aanschouwen). Achter de dansende menigte zit de bruidegom op een wit paard en de bruidegom heeft een soort van schort voor waar allemaal geld op vast zit gemaakt. Achter de bruidegom te paard rijdt in dit geval een vrachtwagen met generator (de enorm grote lampen hebben natuurlijk wel stroom nodig!).
Toen het paard er eenmaal was, mochten we gaan lopen. Geen grote wandeling, wel een hele langdurige. Er werd regelmatig gestopt om te dansen, waarbij onze danskunsten erg werden gewaardeerd. :) Tijdens het dansen werd er dan ook nog geld uit gedeeld, maar de logica daarvan is ons helemaal ontgaan. En zo hebben we toch zeker wel 300 meter afgelegd in 2 uur tijd. Stukje slenteren, stukje dansen, stukje door onze chaperones (de vrouw van Ashok en zijn zus) weggetrokken worden bij de dansende menigte vandaan en vooral heel veel lawaai. We waren blij dat we van die leuke hippe comfortabele slippers hadden gekocht, waren we hip en we kregen geen zere voeten.
Na een uurtje of 2 waren we dus op de feetslokatie. Geen bruid te zien, wel was er veel eten. Maar omdat alle mannen zo dronken waren (ze kunnen niet zo goed tegen alcohol), werden wij ongeveer in de houdgreep genomen door onze chaperones en mochten we vooral geen eten halen. En dat terwijl wij ondertussen (uurtje of half 11) best wel honger hadden (je kent het wel lunch overslaan en er van uit gaan dat je rond een uur of 8 toch wel wat te eten voor je hebt staan). Nouja, we werden eerst ergens in een hoekje neer gezet, maar na een half uur waren we dat zat en wilden we eten hebben. Dus wij gingen in colonne eten halen (lekker! spicey!) en hebben de rest van de avond aan een tafel gezeten. Nog geprobeerd een gesprek te voeren met de broer van de bruidegom, maar die had dusdanig veel drank op dat het niet erg lukte om er iets zinnigs/begrijpelijks uit te krijgen.
Met de komst van de bruid werden wij nog even op de foto gezet met het gelukkige paar, waarbij vooral de bruid straalde van geluk. Geen idee of het een huwelijk uit liefde was of dat het een gearrangeerd huwelijk was. Geen idee hoeveel dagen feest er nog aankwamen. Geen idee wat het bruidspaar vond van onze komst. Wat we wel weten is dat het geweldig is om onderdeel uit te maken van de dansende massa bij een bruiloftsoptocht. De vader van de bruidegom vond het geweldig leuk dat wij erbij waren. De opa van de bruidegom was echt te schattig voor woorden en wij hadden een geweldige avond!
.JPG)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten