In het Sumo-worstel-gebeuren zijn er een aantal grote, belangrijke tournooien die ieder jaar terug keren. Die tournooien duren zo'n 2 weken en naarmate het tournooi vordert, wordt het steeds moeilijker om aan kaartjes te komen. Tijdens die 2 weken zijn er iedere dag wedstijden die gedurende de dag steeds belangrijker worden.
Ik was er aan het begin van het tournooi en ik was er aan het begin van de dag al en dus kon ik fijn de hele dag dikke mannen kijken. Bij Sumo worstelen staan 2 mannen tegen elkaar in de ring die elkaar uit die ring proberen te duwen. En dat is behoorlijk fascinerend om naar te kijken. Al was het alleen maar vanwege de rituelen die erbij horen.
Ik was er aan het begin van het tournooi en ik was er aan het begin van de dag al en dus kon ik fijn de hele dag dikke mannen kijken. Bij Sumo worstelen staan 2 mannen tegen elkaar in de ring die elkaar uit die ring proberen te duwen. En dat is behoorlijk fascinerend om naar te kijken. Al was het alleen maar vanwege de rituelen die erbij horen.
Volgende stop: Hiroshima. Die andere stad van die atoombom. Erg mooi en fascinerend. Ook hier een atoombom museum, maar op de een of andere manier maakte dat toch minder indruk dan het vergelijkbare museum in Nagasaki. Wat niet wegneemt dat het alsnog heel erg indrukwekkend was.
In Hiroshima ga je naar de atoombom-dingen en naar Miyajima. Dus dat deed ik ook!
Miyajima is een eilandje bij Hiroshima in de buurt en daar staat een tori in de zee. Een een tori is zo'n houten poort-achtig-ding. Nouja, zie de foto's
Erg mooi eilandje, leuk gezelschap (internationaal natuurlijk: engels en tsjechisch) en mooie tempels, waar ik me weer volledig kon uitleven op mijn 2 obsessies van deze reis: het fotograferen van houten gebedsbordjes en het fotograferen van blaadjes aan bomen.
Bewijs:
Na Hiroshima begon het einde van mijn Japan reis echt in zicht te komen en ben ik terug gegaan naar Kyoto om daar nog even een paar tempels te bezoeken, het kasteel van Himeji te bekijken (een van de mooiste kastelen van Japan en een van de weinigen die nog in oorspronkelijke staat is!) want het is toch best leuk om een James Bond film lokatie te bezoeken (You only live twice met Sean Connery) en om nog even Osaka te bezoeken.
Osaka werd ooit door een oud-collega het Rotterdam van Japan genoemd; je vindt het geweldig of je haat het. Ik vond het eigenlijk wel heel erg leuk daar. Lekker hysterisch, ontzettend druk en zeker vroeg in de avond geweldig leuk met alle lichtjes op de gebouwen! En dan in de metro een heel "gesprek" voeren met een groepje meisjes van een jaar of 10 die hun enige engelse zin (Have a nice day) op jou oefenen. Natuurlijk onder begeleiding van een hele hoop gegiechel. Je wordt er toch ineens heel erg blij van.
Mijn laatste avond in Japan heb ik al badderend in een Onsen (badhuis) doorgebracht en de volgende ochtend ben ik bijtijds naar het vliegveld in Nagoya vertrokken voor mijn vlucht terug.
Japan, het was een wonderlijke ervaring!