Een weekje met een auto rondrijden in de Midwest, betekent een weekje op plekken komen waar de meeste (Europese) toeristen niet terecht komen. Geweldige leuke musea, wonderlijke gesprekken en bijzondere overnachtingsplaatsen waren het gevolg.
Geweldig leuke musea heb ik bezocht. Het Abraham Lincoln Museum in Sprinfield IL, was zo'n pareltje. Lincoln heeft tot aan zijn presidentschap jarenlang in Springfield gewerkt als advocaat en dat zullen we weten ook. Het Lincoln Museum is eigenlijk het een soort van Lincoln Disneyland met allerlei nagebouwde scenes uit zijn leven, levensgrote poppen en je kunt zelfs op de foto met een levengrote Lincoln poppen familie! En dan krijg je ook nog eens twee 3D films voor je kiezen met de nodige special effects, en dan zul je begrijpen dat ik een geweldige ochtend hebt gehad in dit museum.
Het tweede hoogtepunt van Springfield was niet zijn oude straatje, maar de ontmoeting met de man van de glas in lood fabriek in de kerk waar het oude kerkbankje stond van Abe. De glas in lood meneer lon namelijk ontzettend leuk vertellen over de ramen, hoe ze gemaakt werden en dat et vaak een grapje in het raam verwerkt was. Iets met een golfkarretje enzo. Dergelijke ontmoetingen zijn al een reden op zich om te gaan reizen.
Vanuit Sprinfield ben ik verder naar het westen gereden om uit te komen bij de Mississippi om de Great River Road te kunnen volgen. Na een overnachting in het alles behalve bruisende stadje Quincy (wel een goedkope kapper daar gevonden overigens!), vertrok ik weer verder richting het noorden om in een dorpje bij de tourist information annex politiebureau uit te komen en daar wat informatie op te vragen over wat er te zien was. Nadat de dame van het bureau me had gewezen op de garage sale die aan de gang was deze dag, kreeg ik te horen dat Nauvoo bijzonder en leuk was.
Dus ik op naar het openluchtmuseum in Nauvoo, IL. Een van de eerste grote settlements voor de Mormonen en die hebben er nu een openluchtmuseum van gemaakt. Er zijn nog een aantal huizen volledig intact en daar krijg je dan rondleidingen door de zusters en broeders van de kerk. Bijzonder aan de mormonen is dat er heel veel als missionaris de wereld in gaan en zo kwam ik ook een ouder echtpaar tegen waarvan hij ooit in NL was geweest als missionaris. Alsof wij Nederlanders dringend hervormd moeten worden ofzo. Iets zegt me dat ze niet zo heel veel zieltjes hebben geworven hier.
Maar het was wel tof om in een oud huisje binnen te kijken. En in de drukkerij te zien hoe ze de kranten maakten. En de steenhouwerij te bekijken. Het was een vermakelijk, doch bijzonder warme, ochtend. :)
Al verder rijdend langs de Mississippi, kwam ik per ongeluk uit in Iowa, ik nam een verkeerde afslag en ging de brug over en toen was ik ineens in een andere staat. Niet dat je er veel van merkt overigens. :) De Great River Road is wel een ontzettend mooie route om te rijden. Veel bossen en vaak rijd je echt letterlijk langs de rivier. En dan zo af en toe een typisch Amerikaans dorpje doorkruisen en je weet al dat ik het naar mijn zin heb. :)
Galena is een ontzettend leuk, toeristisch en scenic stadje. Galena was o.a. de woonplaats van Ulysses S. Grant, een van de generalen van de burgeroorlog, en daar is natuurlijk een museum aan gewijd. Wederom met een 3D film, deze keer een sigaarstomp van de man, een hoop informatie over de geschiedenis van Galena, vitrines met briefjes erop waarop staat "Ulysses S. Grant says: Don't lean". Ik vond het geweldig. Hoogtepunt van het museum was het origineel van het schilderij wat in ieder geschiedenisboek in de VS staat: de ondertekening van het vredesakkoord na de burgeroorlog. Geweldig tof om te zien. Sowieso vond ik het een bijzonder leuk museum en ik ben blij dat ik het heb gezien. :)
Na Galena ben ik doorgereden richting Wisconsin, daar zou ik gaan logeren op een farm ergens in de middle of nowhere (Gays Mills, WI is de middle of nowhere) bij een tante van Lizz. En het was geweldig! Cindy was ontzettend leuk en haar man was ook onwijs aardig. Ik heb me er heerlijk geinstalleerd met een boek, been omhoog (jaja, die enkel van mij kan soms ook wat rust gebruiken!) en een beetje om je heen kijken terwijl je de geluiden van de natuur hoort. Een watertje wat kabbelt, een paar muggen die je proberen aan te vallen, vogeltjes en af en toe een motor, want ook deze farm in de middle of nowhere ligt natuurlijk aan een doorgaande weg. :) Een bijzonder aangenaam en gezellig verblijf was het gevolg.
Na een heerlijke nachtrust en een ontspannen ontbijt, ben ik richting Madison gereden. Natuurlijk niet zonder het mosterdmuseum aan te doen. Want dat was toch een van de geplande hoogtepunten van de reis.
Nu zat het mosterdmuseum volgens mijn informatie in Mount Horeb. Dus ik naar Mount Horeb toe, maar daar was alles afgesloten vanwege een parade. Maar geen probleem voor mij natuurlijk, ik rij er wel omheen/doorheen en kon zo mooi naar de verwachte lokatie van het mosterdmuseum op zoek gaan. Alleen was het mosterdmuseum verhuisd, zo wist men mij te vertellen in het Mount Horeb Museum. Nouja, leuk gesprek met de man van het museum, een stukje parade bekijken (echt HET evenement van het jaar daar geloof ik) en dan maar door naar Middleton, waar het museum dan wel was. :)
En wat een tegenvaller was dat museum zeg. Heel veel portjes mosterd in vitrines langs de muur. Dat was het dan. :(
Gelukkig was Madison WI leuker. Daar kon je een tour doen in de State Capitol. Na een belachelijk snelle en simpele security check (ok, het was dan ook zondagmiddag) was ik daar snel binnen en kon je een tour doen. En dat was behoorlijk leuk om te zien. Het State Capitol is vergelijkbaar met de Tweede Kamer, alleen dan voor de staat Wisconsin. Veel gezien, je mocht overal gaan zitten (zelfs op de voorzittersstoel!) en de volgende morgen teruggegaan om ook nog even op het dak te kunnen kijken.
Opvallend was wel dat de security check op maandagochtend een stuk strenger was. Niet alleen stonden er 10 security mannetjes klaar, maar werd mijn tas binnenste buiten gekeerd, ging het poortje af op de schroeven in mijn enkel en kwam ik dus een stuk minder makkelijk binnen dan de dag ervoor. Maar het uitzicht op het balkon van het state capitol was de moeite waard. :)
Via een Outlet Mall naar Milwaukee gereden en lichtelijk teleurgesteld in het outlet shoppen. Het is eigenlijk net als in NL, je moet heel veel geluk hebben met het vinden van leuke outfits. Weinig leuke dingen gezien, veel dingen hadden een belabberde pasvorm en uiteindelijk vooral veel babykleding gekocht. Want daar was wel veel leuks in te vinden. :)
Wat me van Milwaukee het meeste is bijgebleven is de tempratuur. Het was gruwelijk warm. Iets van 100 graden Fahrenheit en dat zit dus rond de 40 graden celcius. Had ik al gruwelijk warm gezegd? Afijn, toch nog een beetje in de stad kunnen rondlopen (vrij onhandig zonder kaart), wat gedronken in het Milwaukee Art Institute (geen zin om een rondje te lopen daar) en daarna naar de Miller Brewery voor een tour door de brouwerij! En dat was wel weer grappig. Natuurlijk was ik de enige Nederlander en ik heb natuurlijk al een paar brouwerijen gezien (Heineken in Zoeterwoude en Pilsner Urquell in Pilzn, Tsjechie) en daar ben ik kennelijk mee verwend. Miller is vooral bizar groot. Je vraagt je af waarom, want na 1 slok van hun grootste merk kon ik echt niets anders verzinnen dan dat het smaakt naar slootwater (of bier aangelengd met water). Sowieso ontgaat me het nut van het lightbeer. Dat is namelijk light in de vorm van minder calorieen. Niet light in de vorm van minder alcohol. Het was wonderlijk. Maar wel leuk. En je kon er gratis kaartjes versturen. En dat heb ik dan ook vol overgave gedaan! 21 stuks verzonden! Dat zal ze leren!
Nadat ik mijn auto heb ingeleverd in Chicago, ben ik met de Amtrack naar Minneapolis gegaan. Een treinreis van een uur of 8 en behoorlijk aangenaam en mooi. Bizar detail was de enorme hoeveelheid beenruimte die je had en de enorme stoelen. Dat laatste mag ook wel als je een hoop Amerikanen ziet, want daar zitten flink wat dikkerds tussen, die in een gewone stoel niet passen.
Ook de trein reed een stuk pal langs de Mississippi en dat was bijzonder mooi. De meeste amerikanen zouden het waarschijnlijk een ontzettend suf en saai landschap vinden, maar omdat het zo anders is dan wat wij in NL gewend zijn, vond ik het toch wel tof. :)
In Minneapolis werd ik opgehaald door Lizz. En was het in Chicago nog bizar warm, in Minneapolis was het koud! Lizz heeft me vervolgens afgezet bij haar ouders, waar ik zou logeren en we zouden de volgende dag naar een Baseball wedstrijd gaan. Dus dat kon alleen maar leuk worden. :)
In Minneapolis heb ik in 1 dag alle hoogtepunten gedaan van de stad. Nouja, voor zover je de Mall of America een hoogtepunt kunt noemen. Het is een bizar grote schoppingmall met een pretpark in het midden en eigenlijk is er geen ruk aan. Zelfs de winkel waar ik nog speciaal naar gezocht heb (long tall sally, speciaal voor lange vrouwen) was stom. Snel weer weggegaan dus, en richitng het Minneapolis Art Institute gegaan. En dat was ook al zo belachelijk groot. Wel een onwijs tof museum, allerlei collecties worden getoond uit de meest uiteenlopende windstreken. Schilderijen, gebruiksvoorwerpen, moderne kunst, dingen uit Azie, Afrika, design voor in huis, portretten etc. Het was geweldig mooi, maar eigenlijk een beetje te veel!
Het Walker Art Center was leuker, want kleiner en overzichtelijker. En rare exposities. Over moderne kunst. Vermakelijk!
Het hoogtepunt van de dag was wel de Honkbalwedstrijd van de Minnesota Twins. Ontzettend gezellig met Lizz, Meredith en David. David is de onwijze honkbalfan en wij zaten vooral gezellig te kletsen, maar het is natuurlijk geweldig om in zo'n afgeladen stadion te zitten en een wedstrijd te bekijken. En al helemaal als de coach helemaal uit zijn plaat gaat vanwege een beslissing van de scheidsrechter. Iets was niet vaak schijnt te gebeuren.
Extra leuk: de Twins wonnen. En het was een geweldige avond. :)
Geweldig leuke musea heb ik bezocht. Het Abraham Lincoln Museum in Sprinfield IL, was zo'n pareltje. Lincoln heeft tot aan zijn presidentschap jarenlang in Springfield gewerkt als advocaat en dat zullen we weten ook. Het Lincoln Museum is eigenlijk het een soort van Lincoln Disneyland met allerlei nagebouwde scenes uit zijn leven, levensgrote poppen en je kunt zelfs op de foto met een levengrote Lincoln poppen familie! En dan krijg je ook nog eens twee 3D films voor je kiezen met de nodige special effects, en dan zul je begrijpen dat ik een geweldige ochtend hebt gehad in dit museum.
Het tweede hoogtepunt van Springfield was niet zijn oude straatje, maar de ontmoeting met de man van de glas in lood fabriek in de kerk waar het oude kerkbankje stond van Abe. De glas in lood meneer lon namelijk ontzettend leuk vertellen over de ramen, hoe ze gemaakt werden en dat et vaak een grapje in het raam verwerkt was. Iets met een golfkarretje enzo. Dergelijke ontmoetingen zijn al een reden op zich om te gaan reizen.
Vanuit Sprinfield ben ik verder naar het westen gereden om uit te komen bij de Mississippi om de Great River Road te kunnen volgen. Na een overnachting in het alles behalve bruisende stadje Quincy (wel een goedkope kapper daar gevonden overigens!), vertrok ik weer verder richting het noorden om in een dorpje bij de tourist information annex politiebureau uit te komen en daar wat informatie op te vragen over wat er te zien was. Nadat de dame van het bureau me had gewezen op de garage sale die aan de gang was deze dag, kreeg ik te horen dat Nauvoo bijzonder en leuk was.
Dus ik op naar het openluchtmuseum in Nauvoo, IL. Een van de eerste grote settlements voor de Mormonen en die hebben er nu een openluchtmuseum van gemaakt. Er zijn nog een aantal huizen volledig intact en daar krijg je dan rondleidingen door de zusters en broeders van de kerk. Bijzonder aan de mormonen is dat er heel veel als missionaris de wereld in gaan en zo kwam ik ook een ouder echtpaar tegen waarvan hij ooit in NL was geweest als missionaris. Alsof wij Nederlanders dringend hervormd moeten worden ofzo. Iets zegt me dat ze niet zo heel veel zieltjes hebben geworven hier.
Maar het was wel tof om in een oud huisje binnen te kijken. En in de drukkerij te zien hoe ze de kranten maakten. En de steenhouwerij te bekijken. Het was een vermakelijk, doch bijzonder warme, ochtend. :)
Al verder rijdend langs de Mississippi, kwam ik per ongeluk uit in Iowa, ik nam een verkeerde afslag en ging de brug over en toen was ik ineens in een andere staat. Niet dat je er veel van merkt overigens. :) De Great River Road is wel een ontzettend mooie route om te rijden. Veel bossen en vaak rijd je echt letterlijk langs de rivier. En dan zo af en toe een typisch Amerikaans dorpje doorkruisen en je weet al dat ik het naar mijn zin heb. :)
Galena is een ontzettend leuk, toeristisch en scenic stadje. Galena was o.a. de woonplaats van Ulysses S. Grant, een van de generalen van de burgeroorlog, en daar is natuurlijk een museum aan gewijd. Wederom met een 3D film, deze keer een sigaarstomp van de man, een hoop informatie over de geschiedenis van Galena, vitrines met briefjes erop waarop staat "Ulysses S. Grant says: Don't lean". Ik vond het geweldig. Hoogtepunt van het museum was het origineel van het schilderij wat in ieder geschiedenisboek in de VS staat: de ondertekening van het vredesakkoord na de burgeroorlog. Geweldig tof om te zien. Sowieso vond ik het een bijzonder leuk museum en ik ben blij dat ik het heb gezien. :)
Na Galena ben ik doorgereden richting Wisconsin, daar zou ik gaan logeren op een farm ergens in de middle of nowhere (Gays Mills, WI is de middle of nowhere) bij een tante van Lizz. En het was geweldig! Cindy was ontzettend leuk en haar man was ook onwijs aardig. Ik heb me er heerlijk geinstalleerd met een boek, been omhoog (jaja, die enkel van mij kan soms ook wat rust gebruiken!) en een beetje om je heen kijken terwijl je de geluiden van de natuur hoort. Een watertje wat kabbelt, een paar muggen die je proberen aan te vallen, vogeltjes en af en toe een motor, want ook deze farm in de middle of nowhere ligt natuurlijk aan een doorgaande weg. :) Een bijzonder aangenaam en gezellig verblijf was het gevolg.
Na een heerlijke nachtrust en een ontspannen ontbijt, ben ik richting Madison gereden. Natuurlijk niet zonder het mosterdmuseum aan te doen. Want dat was toch een van de geplande hoogtepunten van de reis.
Nu zat het mosterdmuseum volgens mijn informatie in Mount Horeb. Dus ik naar Mount Horeb toe, maar daar was alles afgesloten vanwege een parade. Maar geen probleem voor mij natuurlijk, ik rij er wel omheen/doorheen en kon zo mooi naar de verwachte lokatie van het mosterdmuseum op zoek gaan. Alleen was het mosterdmuseum verhuisd, zo wist men mij te vertellen in het Mount Horeb Museum. Nouja, leuk gesprek met de man van het museum, een stukje parade bekijken (echt HET evenement van het jaar daar geloof ik) en dan maar door naar Middleton, waar het museum dan wel was. :)
En wat een tegenvaller was dat museum zeg. Heel veel portjes mosterd in vitrines langs de muur. Dat was het dan. :(
Gelukkig was Madison WI leuker. Daar kon je een tour doen in de State Capitol. Na een belachelijk snelle en simpele security check (ok, het was dan ook zondagmiddag) was ik daar snel binnen en kon je een tour doen. En dat was behoorlijk leuk om te zien. Het State Capitol is vergelijkbaar met de Tweede Kamer, alleen dan voor de staat Wisconsin. Veel gezien, je mocht overal gaan zitten (zelfs op de voorzittersstoel!) en de volgende morgen teruggegaan om ook nog even op het dak te kunnen kijken.
Opvallend was wel dat de security check op maandagochtend een stuk strenger was. Niet alleen stonden er 10 security mannetjes klaar, maar werd mijn tas binnenste buiten gekeerd, ging het poortje af op de schroeven in mijn enkel en kwam ik dus een stuk minder makkelijk binnen dan de dag ervoor. Maar het uitzicht op het balkon van het state capitol was de moeite waard. :)
Via een Outlet Mall naar Milwaukee gereden en lichtelijk teleurgesteld in het outlet shoppen. Het is eigenlijk net als in NL, je moet heel veel geluk hebben met het vinden van leuke outfits. Weinig leuke dingen gezien, veel dingen hadden een belabberde pasvorm en uiteindelijk vooral veel babykleding gekocht. Want daar was wel veel leuks in te vinden. :)
Wat me van Milwaukee het meeste is bijgebleven is de tempratuur. Het was gruwelijk warm. Iets van 100 graden Fahrenheit en dat zit dus rond de 40 graden celcius. Had ik al gruwelijk warm gezegd? Afijn, toch nog een beetje in de stad kunnen rondlopen (vrij onhandig zonder kaart), wat gedronken in het Milwaukee Art Institute (geen zin om een rondje te lopen daar) en daarna naar de Miller Brewery voor een tour door de brouwerij! En dat was wel weer grappig. Natuurlijk was ik de enige Nederlander en ik heb natuurlijk al een paar brouwerijen gezien (Heineken in Zoeterwoude en Pilsner Urquell in Pilzn, Tsjechie) en daar ben ik kennelijk mee verwend. Miller is vooral bizar groot. Je vraagt je af waarom, want na 1 slok van hun grootste merk kon ik echt niets anders verzinnen dan dat het smaakt naar slootwater (of bier aangelengd met water). Sowieso ontgaat me het nut van het lightbeer. Dat is namelijk light in de vorm van minder calorieen. Niet light in de vorm van minder alcohol. Het was wonderlijk. Maar wel leuk. En je kon er gratis kaartjes versturen. En dat heb ik dan ook vol overgave gedaan! 21 stuks verzonden! Dat zal ze leren!
Nadat ik mijn auto heb ingeleverd in Chicago, ben ik met de Amtrack naar Minneapolis gegaan. Een treinreis van een uur of 8 en behoorlijk aangenaam en mooi. Bizar detail was de enorme hoeveelheid beenruimte die je had en de enorme stoelen. Dat laatste mag ook wel als je een hoop Amerikanen ziet, want daar zitten flink wat dikkerds tussen, die in een gewone stoel niet passen.
Ook de trein reed een stuk pal langs de Mississippi en dat was bijzonder mooi. De meeste amerikanen zouden het waarschijnlijk een ontzettend suf en saai landschap vinden, maar omdat het zo anders is dan wat wij in NL gewend zijn, vond ik het toch wel tof. :)
In Minneapolis werd ik opgehaald door Lizz. En was het in Chicago nog bizar warm, in Minneapolis was het koud! Lizz heeft me vervolgens afgezet bij haar ouders, waar ik zou logeren en we zouden de volgende dag naar een Baseball wedstrijd gaan. Dus dat kon alleen maar leuk worden. :)
In Minneapolis heb ik in 1 dag alle hoogtepunten gedaan van de stad. Nouja, voor zover je de Mall of America een hoogtepunt kunt noemen. Het is een bizar grote schoppingmall met een pretpark in het midden en eigenlijk is er geen ruk aan. Zelfs de winkel waar ik nog speciaal naar gezocht heb (long tall sally, speciaal voor lange vrouwen) was stom. Snel weer weggegaan dus, en richitng het Minneapolis Art Institute gegaan. En dat was ook al zo belachelijk groot. Wel een onwijs tof museum, allerlei collecties worden getoond uit de meest uiteenlopende windstreken. Schilderijen, gebruiksvoorwerpen, moderne kunst, dingen uit Azie, Afrika, design voor in huis, portretten etc. Het was geweldig mooi, maar eigenlijk een beetje te veel!
Het Walker Art Center was leuker, want kleiner en overzichtelijker. En rare exposities. Over moderne kunst. Vermakelijk!
Het hoogtepunt van de dag was wel de Honkbalwedstrijd van de Minnesota Twins. Ontzettend gezellig met Lizz, Meredith en David. David is de onwijze honkbalfan en wij zaten vooral gezellig te kletsen, maar het is natuurlijk geweldig om in zo'n afgeladen stadion te zitten en een wedstrijd te bekijken. En al helemaal als de coach helemaal uit zijn plaat gaat vanwege een beslissing van de scheidsrechter. Iets was niet vaak schijnt te gebeuren.
Extra leuk: de Twins wonnen. En het was een geweldige avond. :)
