Behalve de geweldige trekkings met TESFA, heb ik natuurlijk ook nog een aantal van de bekende toeristische trekpleisters van Ethiopië bezocht. Nouja, bekend, relatief bekend dan. :)
Een van de absolute hoogtepunten is Lalibela. Vanwege de rotskerken. Deze zijn niet zoals die in Tigray uitgehouwen in een rots, maar dit zijn monolitische kerken. Er was een enorme rots en dat is nu een kerk. Eentje waar je om heen kunt lopen. En waar je ook echt in kunt. En waar je je vooral bij afvraagt hoe ze dat ooit hebben kunnen maken. Zeker als je nagaat dat er 10 rotskerken in Lalibela zijn en dat die allemaal gebouwd zijn tijdens de regeerperiode van koning Lalibela (en dat was toch echt niet meer dan 40 jaar). Beetje dezelfde categorie als de Pyramides in Egypte en Machu Pichu: nu zouden ze het niet meer kunnen bouwen en ze begrijpen nog steeds niet hoe ze dit vroeger wel konden. Bijzonder tof om te zien dus.
Mijn favoriete kerk is de Bet Gyorgis. Die hele beroemde. Die ene zonder overkapping (omdat Lalibela toen wel wist dat hij iets met afwatering moest doen en er dus geen overkapping van Unesco nodig is om de boel te bewaren voor volgende generaties) en die ene die iedereen wel een keertje gezien heeft op een foto. Een kerk van een meter of 12 hoog, in de vorm van een kruis en geweldig mooi. Je kunt er ook heerlijk op een van de omliggende rotsen gaan zitten en gewoon een beetje om je heen kijken. :)
Samen met een bezoek heel vroeg in de ochtend aan de kerken, was dit toch wel het hoogtepunt van het bezoek aan Lalibela. Wat het ook wel bijzonder maakte is de periode waarin ik in Lalibela was. Ik was er met oud en nieuw en dat wordt niet gevierd in Ethiopie, maar is wel een week voor het Ethiopische kerstfeest. En dat is dan wel weer heel erg tof, want Lalibela is wel DE plek voor Ethiopisch kerstfeest en in de weken in aanloop naar het kerstfeest komen er echt duizenden pelgrims naar Lalibela die zorgen voor een bijzonder mystieke sfeer bij de kerken. Heel bijzonder!
In Axum heb je de beroemde stelae. Een soort rechtopstaande rotsen van een paar duizend jaar oud. Op de een of andere manier konden ze me niet echt meer imponeren na al het natuurgeweld van de TESFA trekkings en vond ik het kerkje wat tussen de stelae velden in stond een stuk leuker en interessanter. Maar ik heb dan ook wel weer een zwak voor vrolijke schilderingen op kerken en mensen die die daar hun religieuze ding aan het doen zijn.
In Addis Abeba heb ik me de laatste dagen vooral vermaakt met zo min mogelijk doen. Beetje rondlopen, beetje juice drinken/eten, beetje kerken bekijken, met kerst naar een kerkdienst gaan, op bezoek bij een Ethiopische familie op uitnodiging van een gids die ik had ontmoet (en tot de conclusie komen dat kerst ook in Ethiopie niet veel meer is dan op de bank hangen, tv kijken en veel eten), naar de kapper gaan (ik was de eerst blanke die de kapper knipte, maar het is hem gelukt! En dat voor maar 2 euro! :D), wat souvenir shoppen, koffie drinken, met heel veel leuke en gezellige mensen kletsen en natuurlijk naar de twee belangrijkste musea van Ethiopie gaan: het Etnografisch museum en het Nationale museum. En beide zijn behoorlijk de moeite waard.
Het Nationale Museum is het huis van Lucy. De link tussen de aap en de mens. 3.4 miljoen jaar oud en gevonden ergens in Ethiopië. Sowieso wordt Ethiopië gezien als het begin van de menselijke beschaving en zijn er wel meer hele interessante opgravingen gedaan daar. Maar natuurlijk had het museum ook het nodige te bieden op het gebied van recente geschiedenis en Haile Selassie. Leuk museum.
Ook leuk was het Etnografisch museum. Gevestigd in een oud paleis van diezelfde Haile Selassie en in het bezit van een geweldige collectie op het gebied van cultuur van het land zelf en de stammen. Ook leuk was dat je nog even een kijkje kon nemen in de badkamer van de keizer himself.
Wonderlijk en mooi! Absolute aanraders en een waardige afsluiter van een indrukwekkende reis!
vrijdag 14 januari 2011
Wonderlijk mooie wandelingen met Tesfa.
Een van de dingen die ik graag in Ethiopië wilde doen, was een trekking met www.tesfatours.com. Gewoon omdat het volgens velen de meest geweldige ervaring van Ethiopië schijnt te zijn. Nu is dat al genoeg om mij te triggeren en dus had ik mijn zinnen gezet op een Tesfa trekking.
Gelukkig is mijn planning altijd wel flexibel en had ik de beschikking over een Ethiopische simkaart, dus ik heb me sufgebeld met Addis Abeba en het TESFA hoordkantoor en uiteindelijk kreeg ik na mijn Simiens Trek te horen dat ik 5 dagen/4 nachten mee kon op een trekking in de buurt bij Lalibella. Ik zou dan de 26e 's ochtends worden opgepikt bij mijn hotel in Bahir Dar en naar het begin van de trek worden gebracht.
Moest ik dus alleen wel weer terug naar Bahir Dar, maar dat was geen straf! Heb een geweldige middag/avond gehad met hetzelfde gezelschap (op 1 persoon na), wat ik had in de Simien Mountains. Hoogtepunt van de avond was de bioscoop. Wij gingen naar de film. Een Ethiopische film. In het Amhaars. Zonder ondertiteling ofzo. En Amhaars is nu niet echt een taal die je eenvoudig kunt oppikken ofzo. Maar gelukkig was de film zo duidelijk (helaas wel zonder zang en dans), dat het toch wel te volgen was. De titel is ons onbekend gebleven, maar de film ging over een gezin waarvan de vrouw vertrok omdat de man zijn jeugdliefde niet kon vergeten. Geweldig detail waren wel de ontzettende jaren 70 outfits die in het begin van de jaren 60 in Ethiopië.
Maar ik ging dus wanderlen met TESFA. En ik zou rond een uur of 8 worden opgehaald. En dus stond er om 7 uur iemand voor mijn kamer met de melding dat mijn lift er was. Lichte verwondering, want dit is Afrika, hier hoort iedereen altijd te laat te zijn! Maar afijn, tegen de tijd dat ik bij de receptie was (2 minuten later), kreeg ik te horen dat ze eerst de anderen gingen ophalen. Wel fijn, dan kon ik mijn haar nog even kammen, heel blij zijn dat ik had besloten om vroeg mijn bed uit te komen en alles in mijn tas gooien en 10 minuten later stond het busje alweer op me te wachten. Nadat ik mijn excuses had aangeboden (ik heb echt een hekel aan mensen die altijd te laat zijn!) aan de overige mensen, ben ik ingestapt en konden we dan toch wegrijden.Op naar het begin van de track. En daar waren we veel te vroeg. Dus ze hadden me best een uur later op kunnen halen. :D
Na een omkleed en ompaksessie langs de weg met zo'n 147 locals als toeschouwer, kwam daar nog een auto aan met nog meer mensen die me zouden lopen en onze gids, Girma. Uiteindelijk waren we met 9 personen en 5 nationaliteiten en vertrokken we alsnog met het busje naar het begin van de track. En daar gingen we dan eerst lunchen. Dat had ik dan weer niet helemaal verwacht, maar het was wel een geweldig lekkere lunch en een goed moment om alvast wat te kletsen met de mede wandelaars. Na de lunch vertrokken we dan toch echt voor onze tocht naar het eerste kamp. En het was geweldig. De wandeling was behoorlijk vlak, maar dat betekende niet dat het een eenvoudige wandeling was. Het pad was bezaaid met rotsen en dat zorgde vooral voor een ongelijk pad. En dat is heel erg vermoeiend lopen. Continu kijken waar je je voeten neerzet om te voorkomen dat je struikelt of zwikt. Maar tussendoor kun je gewoon genieten. De trekking gaat door landelijk gebied en dat betekent vooral dat je langs de velden loopt waar de lokale boeren hun groenten en tarwe verbouwen. Waar kinderen spelen en naar je toe komen rennen om je trots en verlegen tegelijk een hand te geven. Waar je af en toe een paar koeien ziet of at gieten. En waar je na een paar uur wandelen uitkomt op een bergklif met de meest geweldige uitzichten. En dan bedoel ik ook echt de meest geweldige uitzichten.
De kampen van Tesfa liggen echt op de meest geweldige plekken, ergens op een klif met de meest geweldige uitzichten. En dat is bijzonder aangenaam vertoeven na een lange wandeling. Lekker ergens op een rots gaan zitten, voor je uitkijken en je verbazen over de schoonheid van het landschap wat voor je ligt. Soms zie je een paar bavianen voorbij komen, soms geniet je gewoon van het eten wat ze je voorzetten en soms zit je gewoon gezellig te kletsen met je reisgenoten.
Eigenlijk is het gewoon hele dagen genieten als je met TESFA aan het wandelen bent. Of het nu van de gesprekken met je gids of mede reizigers is, of dat het gaat om de uitzichten die je ziet en het geweldige landschap waar je doorheen loopt. En dan is het mooiste nog eens dat je weet dat het grootste deel van het gled wat je betaald, naar de gemeenschap gaat en de locals er echt beter van worden.
Het zal dan ook niemand verbazen dat ik de dringende behoefte had om nog een trekking te doen met TESFA. En wel in de Tigray, in het uiterste noorden van Ethiopie. TESFA is daar vrij recent begonnen met trekkings en het landschap is er volkomen verschillend van dat in de buurt bij Lalibella. Wederom waren er een aantal telefoontjes en een bezoekje aan het Ethiopian Airlines office voor nodig, maar nadat ik mijn tickets naar Axum en een paar dagen later naar Addis Abeba had geregeld, kon ik op nieuwjaarsdag weer verder met wandelen. Eerst een vlucht naar Axum, opgehaald worden van het vliegveld en naar het begin van de trek gereden. Je kon alleen wel aan alles merken dat TESFA Tigray nog niet zo lang bezig is, want de communicatie was op zn zachtst gezegd niet optimaal en het gemis van lunchstops vonden wij Farenji best wel een probleem. Vooral omdat ik niet veel meer op had dan een paar crackers in het vliegtuig, de lunch niet meer bleek te zijn dan de bananen die ik onderweg had gekocht en de wandeling behoorlijk uitdagend was. Als in vooral behoorlijk wat klimwerk en dat is nou niet bepaald mijn sterkste punt.
Gelukkig maakte ook hier het uitzicht weer heel veel goed en ondanks dat de wandelingen niet bepaald eenvoudig waren (veel meer klimmen en dalen dan in Lalibela), was het toch wel heel erg geweldig mooi en indrukwekkend. En ook hier maakte het eten bij aankomst in de lodges weer heel veel goed. En het feit dat ze zorgden voor warm water zodat je warm kon "douchen" was een hele aangename luxe.
Leuk aan de Tigray is dat het bekend staat om zijn eeuwenoude rotskerken. Wat dan wel weer jammer is, is dat ze vaak een andere kerk voor de ingang van de rotskerk hebben gebouwd of dat de priester met de sleutel kwijt is. Het komt er in ieder geval op neer dat je je best doet om wat kerken te bekijken, maar dat je uiteindelijk 9 van de 10 keer voor een gesloten deur staat. :) Gelukkig is de reis net zo leuk als de bestemming en heb je uiteindelijk toch nog een geweldige tijd.
Uiteindelijk ook in het Tigray gebied 4 dagen geweldig mooi gewandeld met TESFA en als een gelukkig mens vertrokken naar Axum om daar nog een beetje te relaxen voordat ik weer terug ging naar Addis.
Gelukkig is mijn planning altijd wel flexibel en had ik de beschikking over een Ethiopische simkaart, dus ik heb me sufgebeld met Addis Abeba en het TESFA hoordkantoor en uiteindelijk kreeg ik na mijn Simiens Trek te horen dat ik 5 dagen/4 nachten mee kon op een trekking in de buurt bij Lalibella. Ik zou dan de 26e 's ochtends worden opgepikt bij mijn hotel in Bahir Dar en naar het begin van de trek worden gebracht.
Moest ik dus alleen wel weer terug naar Bahir Dar, maar dat was geen straf! Heb een geweldige middag/avond gehad met hetzelfde gezelschap (op 1 persoon na), wat ik had in de Simien Mountains. Hoogtepunt van de avond was de bioscoop. Wij gingen naar de film. Een Ethiopische film. In het Amhaars. Zonder ondertiteling ofzo. En Amhaars is nu niet echt een taal die je eenvoudig kunt oppikken ofzo. Maar gelukkig was de film zo duidelijk (helaas wel zonder zang en dans), dat het toch wel te volgen was. De titel is ons onbekend gebleven, maar de film ging over een gezin waarvan de vrouw vertrok omdat de man zijn jeugdliefde niet kon vergeten. Geweldig detail waren wel de ontzettende jaren 70 outfits die in het begin van de jaren 60 in Ethiopië.
Maar ik ging dus wanderlen met TESFA. En ik zou rond een uur of 8 worden opgehaald. En dus stond er om 7 uur iemand voor mijn kamer met de melding dat mijn lift er was. Lichte verwondering, want dit is Afrika, hier hoort iedereen altijd te laat te zijn! Maar afijn, tegen de tijd dat ik bij de receptie was (2 minuten later), kreeg ik te horen dat ze eerst de anderen gingen ophalen. Wel fijn, dan kon ik mijn haar nog even kammen, heel blij zijn dat ik had besloten om vroeg mijn bed uit te komen en alles in mijn tas gooien en 10 minuten later stond het busje alweer op me te wachten. Nadat ik mijn excuses had aangeboden (ik heb echt een hekel aan mensen die altijd te laat zijn!) aan de overige mensen, ben ik ingestapt en konden we dan toch wegrijden.Op naar het begin van de track. En daar waren we veel te vroeg. Dus ze hadden me best een uur later op kunnen halen. :D
Na een omkleed en ompaksessie langs de weg met zo'n 147 locals als toeschouwer, kwam daar nog een auto aan met nog meer mensen die me zouden lopen en onze gids, Girma. Uiteindelijk waren we met 9 personen en 5 nationaliteiten en vertrokken we alsnog met het busje naar het begin van de track. En daar gingen we dan eerst lunchen. Dat had ik dan weer niet helemaal verwacht, maar het was wel een geweldig lekkere lunch en een goed moment om alvast wat te kletsen met de mede wandelaars. Na de lunch vertrokken we dan toch echt voor onze tocht naar het eerste kamp. En het was geweldig. De wandeling was behoorlijk vlak, maar dat betekende niet dat het een eenvoudige wandeling was. Het pad was bezaaid met rotsen en dat zorgde vooral voor een ongelijk pad. En dat is heel erg vermoeiend lopen. Continu kijken waar je je voeten neerzet om te voorkomen dat je struikelt of zwikt. Maar tussendoor kun je gewoon genieten. De trekking gaat door landelijk gebied en dat betekent vooral dat je langs de velden loopt waar de lokale boeren hun groenten en tarwe verbouwen. Waar kinderen spelen en naar je toe komen rennen om je trots en verlegen tegelijk een hand te geven. Waar je af en toe een paar koeien ziet of at gieten. En waar je na een paar uur wandelen uitkomt op een bergklif met de meest geweldige uitzichten. En dan bedoel ik ook echt de meest geweldige uitzichten.
De kampen van Tesfa liggen echt op de meest geweldige plekken, ergens op een klif met de meest geweldige uitzichten. En dat is bijzonder aangenaam vertoeven na een lange wandeling. Lekker ergens op een rots gaan zitten, voor je uitkijken en je verbazen over de schoonheid van het landschap wat voor je ligt. Soms zie je een paar bavianen voorbij komen, soms geniet je gewoon van het eten wat ze je voorzetten en soms zit je gewoon gezellig te kletsen met je reisgenoten.
Eigenlijk is het gewoon hele dagen genieten als je met TESFA aan het wandelen bent. Of het nu van de gesprekken met je gids of mede reizigers is, of dat het gaat om de uitzichten die je ziet en het geweldige landschap waar je doorheen loopt. En dan is het mooiste nog eens dat je weet dat het grootste deel van het gled wat je betaald, naar de gemeenschap gaat en de locals er echt beter van worden.
Het zal dan ook niemand verbazen dat ik de dringende behoefte had om nog een trekking te doen met TESFA. En wel in de Tigray, in het uiterste noorden van Ethiopie. TESFA is daar vrij recent begonnen met trekkings en het landschap is er volkomen verschillend van dat in de buurt bij Lalibella. Wederom waren er een aantal telefoontjes en een bezoekje aan het Ethiopian Airlines office voor nodig, maar nadat ik mijn tickets naar Axum en een paar dagen later naar Addis Abeba had geregeld, kon ik op nieuwjaarsdag weer verder met wandelen. Eerst een vlucht naar Axum, opgehaald worden van het vliegveld en naar het begin van de trek gereden. Je kon alleen wel aan alles merken dat TESFA Tigray nog niet zo lang bezig is, want de communicatie was op zn zachtst gezegd niet optimaal en het gemis van lunchstops vonden wij Farenji best wel een probleem. Vooral omdat ik niet veel meer op had dan een paar crackers in het vliegtuig, de lunch niet meer bleek te zijn dan de bananen die ik onderweg had gekocht en de wandeling behoorlijk uitdagend was. Als in vooral behoorlijk wat klimwerk en dat is nou niet bepaald mijn sterkste punt.
Gelukkig maakte ook hier het uitzicht weer heel veel goed en ondanks dat de wandelingen niet bepaald eenvoudig waren (veel meer klimmen en dalen dan in Lalibela), was het toch wel heel erg geweldig mooi en indrukwekkend. En ook hier maakte het eten bij aankomst in de lodges weer heel veel goed. En het feit dat ze zorgden voor warm water zodat je warm kon "douchen" was een hele aangename luxe.
Leuk aan de Tigray is dat het bekend staat om zijn eeuwenoude rotskerken. Wat dan wel weer jammer is, is dat ze vaak een andere kerk voor de ingang van de rotskerk hebben gebouwd of dat de priester met de sleutel kwijt is. Het komt er in ieder geval op neer dat je je best doet om wat kerken te bekijken, maar dat je uiteindelijk 9 van de 10 keer voor een gesloten deur staat. :) Gelukkig is de reis net zo leuk als de bestemming en heb je uiteindelijk toch nog een geweldige tijd.
Uiteindelijk ook in het Tigray gebied 4 dagen geweldig mooi gewandeld met TESFA en als een gelukkig mens vertrokken naar Axum om daar nog een beetje te relaxen voordat ik weer terug ging naar Addis.
Abonneren op:
Posts (Atom)